أربَطُهُم عِنَاناً      علی(ع) در بین مردم مقیدترین کس نسبت به احکام دینی بود.

توضیح: تقوی به معنای دربند کشیدن نفس و قرار دادن عنان نفس در دست قانون خداست. قانون پذیری و تسلیم در برابر قانون حق، و تقید در عمل به آن از ویژگی های بارز اولیای الهی است. علی(ع) در تربیت خویش، تهذیب نفس و ریاضت رتبه ی نخست در بین مردان عالم به خود اختصاص داده است، به گونه ای که پیامبر در موردش فرمود:  « مَرحَباً بسیّد المسلمین و امام المتقین آفرین به سرور مسلمانان و پیشوای پرهیزگاران. میزان الحکمه:ح957». علی(ع) در عمل به آیه ی « أطیعوا الله و أطیعوا الرسول.  سوره نساء/59 » گوی سبقت را از همگان ربود و وصف حالش این بود: (از تو به یک اشارت از ما به سر دویدن.) او در خصوص شدت اطاعت پذیری اش از پیامبر فرمود: « إنّما أنا عبدٌ مِن عبیدِ مُحَمدٍ   من غلامی از غلامان محمد(ص) هستم. میزان الحکمه:ح1050. »  علی(ع) نه تنها مطیع ترین بنده ی خدا و رسول او بود بلکه مردی مطیع پرور، بنده پرور و عاشق پرور بود.  حضرت علی(ع) می فرمایند: « اگر با شمشیرم بربینی مومن بزنم که مرا دشمن دارد هرگز با من دشمنی نکند. میزان الحکمه:ح955 ».

برگرفته از کتاب گل روی علی(ع) نوشته مهدی نیلی پور