کَریمُ الاصلِ    علی(ع) دارای برترین تبار و نژاد پدری بود.

توضیح: یکی از عوامل مهم در شکل گیری شخصیت انسان، نژاد پدری و خصوصیات شخصیتی اوست. معمولاً انسانهای متعالی از صلب مردان پاک و اصیل تولد یافته اند.  لبن عباس در تفسیر آیه ی:« وَ هُوَ الذی خَلَقَ  مِنَ الماءِ بَشَراً فجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهراً و کانَ رَبُک قَدیراً/سوره فرقان،54»  می گوید: خداوند پس از خلقت آدم نطفه ای آفرید و از پشت پدری به پدری و از رحم مادری به رحم مادری دیگر منتقل ساخت تا به حضرت ابراهیم و سپس به عبدالمطلب رسید. پس آن نور را دو قسمت نمود، یکی را در عبدالله که از او محمد تولد یافت و دیگری را در ابی طالب که از او علی تولد یافت(نَسَب)، قرار داد. سپس بین آن دو نور اُلفت و ترکیب ایجاد کرد و علی(ع) و فاطمه را به ازدواج یکدیگر در آورد. (صِهر/بحار:ج35، ص361) ابوطالب در میان قریش از جایگاهی ممتاز بهره مند بود. او سرپرستی پیامبر را در کودکی بر عهده داشت و در تمام مراحل زندگیِ پیامبر، حتی در شعب ابی طالب بهترین حامی او در برابر دشمنان اسلام بود. او برای علی(ع) پدر اول و برای پیامبر پدر دوم بود.

برگرفته از کتاب گل روی علی(ع) نوشته مهدی نیلی پور