مُوَدِّی الاَمَانَهِ    علی(ع) ادا کننده ی امانت ها بود.

خداوند متعال در قرآن می فرماید: «إنَّ الله یأمُرُکُم أن تُوَدُّ الاماناتِ إلی أهلِها   خداوند به شما فرمان می دهد که امانات را به صاحبان آنها برگردانید./سوره نساء،58. »  امانت داری خصلتی انسانی و بزرگ است که حتی در بین مذاهب و ادیان غیر اسلامی نیز از ارزش و جایگاه والایی برخوردار است. حضرت علی(ع) که امین خدا و رسول و مخلوقین بود، با عنوان «امین الله» شناخته می شد.  آری او «امین الله» است، چون قرآن، اسلام و حاصل زحمات 23 ساله ی پیامبر به او سپرده شده است. او «امین الله» است، چون انسانیت و فطرت پاک خویش را از خدا امانت گرفت و پاک به او تحویل داد.  او «امین الله» است، چون حضرت فاطمه(ع) را به عنوان امانت از خدا و رسول خدا گرفت/بحار:ج22،ص484.   او «امین الله» است، چون به هیچ امانتی از مردم خیانت نکرد و پس از هجرت پیامبر ادا کننده ی امانات مردم، از جانب حضرتش بود.  او «امین الله» است، چون از امانت حکومت به درستی پاسداری کرد و در آن مقام خیانتی نورزید.

برگرفته از کتاب گل روی علی(ع) نوشته مهدی نیلی پور